Connecting the dots…

Ik moest er vandaag even over terug denken. Aan wat er de laatste tijd allemaal gebeurd is en wat ik er van geleerd heb. En dat deed me weer denken aan een video die ik eens heb gezien van Steve Jobs. Hij gaf een ‘graduation speech’ aan het einde van zijn leven. Hij wist toen al dat hij niet lang meer te leven had.

Hij had het in zijn speech over ‘connecting the dots’. Dat wanneer je terugkijkt op je leven alles eigenlijk heel goed te verklaren is. Zo van ‘nadat dit gebeurde ben ik dat gaan doen’ met het inzicht van ‘als het niet gebeurt was, weet ik niet of ik dingen dan wel anders was gaan doen’. Snappie?

Ga je leven maar eens chronologisch af. Grote kans dat alles (achteraf bekeken) allemaal heel erg logisch is. Alsof het zo heeft moeten zijn.

Dat was de boodschap die Steve Jobs de afgestudeerde studenten wilde meegeven. Heb vertrouwen. Want als je weet dat het achteraf altijd blijkt te kloppen, hoef je je dus ook niet druk te maken op het moment dat je het even niet meer ziet zitten.

Dus bedacht ik me vandaag in hoeverre een probleem een probleem is. Goed beschouwd zou een probleem weleens het afscheid van het oude en het begin van het nieuwe kunnen zijn. Toch?!

Ik vind het in ieder geval wel een mooie gedachte. Fijne Paasdagen verder šŸ˜‰